Sch(r)okkende inspiratie

“Let it go, let it gooo…!” Als dat liedje eenmaal in je hoofd zit, krijg je ‘m er echt niet zomaar uit. Maar of ik het erg vind? Nee! Integendeel. Gisteren zijn mijn vijfjarige dochter en ik teruggekomen van ons meidenweekend. Twee dagen geheel in het teken van prinsessen, make up, nagellak en roze hakken die ook echt klínken als hakken. En dan heb ik het nog niet eens over onze hotelkamer op de zestiende verdieping (voor het ultieme Rapunzel-gevoel) met een heerlijk bed vol paarse kussens, een afstandsbediening voor de gordijnen en een echt bubbelbad. De non stop glinsterende ogen van Jasmijn hebben mij twee dagen lang non stop kippenvel bezorgd.

Diner voor twee(honderd)

Gezien het wispelturige eetgedrag van dochterlief had ik gereserveerd voor ‘Live Cooking’ in het hotel. Veel keus en niet de hele avond stil moeten zitten, succes gegarandeerd! Althans, ik was even vergeten dat het de laatste avond van de herfstvakantie in die regio was en de ruimte dus afgeladen vol zat. Ik kijk om me heen en zie tafels vol gezelschappen; gezellige gezinnen die hun laatste vakantiedag aan het vieren zijn, 80-jarige verjaardagen van opa’s of oma’s en tortelduifjes die na het dessert (als ze dat halen) richting hotelkamer gaan. Ineens hoor ik tegenover me een stemmetje: “mahamm… ik heb honger!” Oké, oké, ook al ben ik geen voorstander van het in de rij moeten staan voor eten en door babi pangang-fans of pomme duchesse-groupies aan de kant te worden geduwd, samen lopen we op onze hakken naar het buffet. Wat een keuze! Mijn oog valt meteen op de voorgerechten, van rauwe ham met meloen tot carpaccio en van rivierkreeftjes tot sashimi van zalm. Met twee voorgerechten per persoon lopen we terug naar onze tafel en is ons prinsessendiner geopend.

Keuzes

Tweede ronde! Terwijl mijn dochter volop geniet van haar hoofdgerecht (tomatensoep, gebakken scholfilet, schaaltje olijven, komkommer en een handvol frietjes), kan ik het niet laten om even om me heen te kijken. Overal zie ik borden vol friet, frikandellen, bami, lasagne en poffertjes. Verder zie ik op iedere tafel wel een glas cola (light), appelsap, fristi en chocomel. Ik besef me dat ik de kennis die ik in het afgelopen jaar heb opgedaan in mijn koffer heb meegenomen. De keuzes die ik ook vanavond weer maak en die ik mijn dochter laat maken worden daar toch wel door beïnvloed. Maar ik zal eerlijk zijn: ook voor mij is het niet altijd makkelijk om een goede balans te vinden tussen gezond en ongezond genieten.

Kunnen ze geen komkommers gaan versieren?

Een voorbeeld: ‘Mam, mag ik koekjes bakken?’ vraagt ze. Nog voordat ik antwoord kan geven, loopt ze naar de kinderhoek waar de koekjes-bak-nanny haar enthousiast ontvangt. Ondertussen schep ik nog een bordje op en geniet ik er van dat ik dit warme eten ook eindelijk eens warm op kan eten, dat is lang geleden! In de verte zie ik mijn kleine koekjesbakker staan, ze is druk in de weer met het deeg (wat vast voor 50% uit suiker bestaat) en de vele eetbare versiersels. Zo nu en dan zie ik haar vingers naar haar mond gaan, de ene keer een stukje deeg, dan weer wat mini-smarties of suikerparels. Iets in mij geniet, iets anders in mij vindt het lastig; konden ze geen komkommers ofzo gaan versieren?

Guilty pleasure

Terwijl ik mijn laatste hap neem, gebaart ze trots dat ik echt even moet komen kijken naar haar creaties. Onderweg zie ik mensen grand desserts samenstellen, enthousiast kennis maken met de slagroomautomaat of zelfs hun vingers (of hele bord) onder de chocoladefontein houden. Kinderen slurpen hun cola-calippo’s naar binnen, tappen en versieren een softijsje of beginnen aan hun versgebakken koekjes. Bij Jasmijn aangekomen besef ik me dat ik trots ben op hoe ver ik met mijn gezin al ben in het gezond en vooral suikervrij eten. Ik sluit af met een kaasplankje, port èn een stukje spekkoek. Eén van mijn guilty pleasures.

2 thoughts

  1. Hee lees hier een andere blog dan op mijn mail :). Maar heeel herkenbaar! Ik denk dat het bij veel mensen ontwetendheid is.. Ik had ook echt een idee totdat ik me erin ging verdiepen.. Leuk om je blog te lezen!

    Like

    1. Hi! Ik heb dit blog na publicatie inderdaad aangepast. Ik had me een beetje mee laten slepen door mijn verbazing en me daardoor iets teveel gericht op die ene familie! Mijn bedoeling is zeker niet om de keuzes van anderen af te keuren maar juist om die onwetendheid wat weg te halen en om mensen te inspireren om kleine stappen te zetten richting een suikervrij en gezond leven.

      Superleuk dat je mijn blog volgt!!

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s